Zaraitzu Ibarra eta Nabaskoze Almiradioa
Uraren xuxurla eta harrian zizelkatutako memoria
Uraren xuxurla eta harrian zizelkatutako memoria
Salazar ibaiak kareharri zaharren eta neurririk gabeko basoen arteko ibilbidea marrazten duen lekuan, denborak ez du aurrera egiten: metatu egiten da. Erliebeak isiltasunean hartzen du arnasa, eta materiak — ura, egurra eta harlandua — kontatzen ez den istorio bat gordetzen du, baizik eta sumatzen dena. Lurralde honetan, hegoaldeko fozo irekien eta Abodiko gailurren arteko trantsizio ia antzemanezinean antzematen da atmosfera, non argia trinkoagoa bihurtzen den. Herriek transhumantziaren aztarna zaintzen dute, baita ganaduaren, basoaren eta urtaroaren erritmoan taupadaka dabilen bizimodua ere. Erreken marmarrak eta antzinako ermiten oihartzunak lasaitasun sakona eratzen duten espazioa da.
Lurraldea bi pultsu osagarritan irekitzen da: iparraldean, hezetasuna eta lodiera; hegoaldean, harkaitza eta argirik irekiena. Atalase horretan kokatzen da Nabaskozeko Almundrioa. Lurralde hori aurretikoa da, ia iniziatikoa, eta hiru herrigunek (Nabaskoze, Aspurz eta Ustes) haranaren aurreko antolamendua mantentzen dute. Handik, ura antolatu eta Zaraitzu Haranari forma ematen zaio, Anduña eta Zatoia ibaien elkarguneak modelatutako espazioari, non, dirudienez, ubide bakoitzak etorriko den guztiaren jatorria kontatzen duen.
Hemen, leku bakoitza denboraren geruza bat da, non harria, ura eta tradizioa aurkitzen diren.
Online